Amişler neden COVID-19 aşısına karşı çıkıyor? Bir coğrafi perspektif

Amişler, COVID-19 aşısına karşı aşı yapmadıklarını ve bunun sonucunda ölüm oranlarının ABD’nin geri kalanına göre 90 kat daha düşük olduğunu iddia eden bir haberle gündeme geldi. Ancak bu iddia, bilimsel bir temele dayanmıyor. Penn State Üniversitesi’nde yapılan yeni bir araştırma, Amişlerin tamamen aşılanmamış olmadıklarını, ancak ülke genelindeki diğer nüfuslara göre daha düşük aşılama oranlarına sahip olduklarını ortaya koydu. Araştırma, Nüfus Araştırması ve Politika İncelemesi dergisinde yayınlandı.

Amişler, 16. yüzyıl Protestan Reformu’ndan kaynaklanan kendine özgü bir Hıristiyan alt kültürüdür. Araştırmanın yazarlarından Cory Anderson, tıbbi kayıtların genellikle hastaların dini inançlarını içermediğini, bu nedenle Amişleri ve diğer dini grupları tıbbi kayıtlardan incelemenin zor olduğunu söyledi. Ayrıca araştırmacılar, pandemi sırasında Amiş toplumunda az sayıda COVID-19 testi yapıldığını, dolayısıyla bu nüfustaki COVID-19 vakaları veya ölümlerine ilişkin verilerin değerlendirilmesinin zor olduğunu belirtti.

Anderson, “Amiş aşısına ilişkin nispeten az niceliksel veri analizi olsa da, bazı yerel çalışmalar Amişlerin COVID-19’dan önce aşı konusunda tereddütlü olduğunu ileri sürdü” dedi. “COVID-19 ile ilgili yeni nüfus verileri artık mevcut olduğundan, Amiş nüfusunun yüksek olduğu ilçelerdeki aşılama oranlarını belirlemek istedik.”

Araştırmacılar, Amişlerin yaygın olduğu ilçelerde ilçe düzeyindeki verilerin bir analizini gerçekleştirdi. İlçeler yalnızca tüm nüfusun aşılama oranlarını gösterdiğinden, Amişlerin yaygın olduğu ilçeleri analiz etmek, araştırmacılara Amiş aşılama oranlarına ilişkin bir tahmin verdi.

Araştırmacılar, Şubat 2021’den Ekim 2022’ye kadar Amiş nüfuslu 10 eyaleti kapsayan 350’den fazla ilçeyi inceledi. Amiş nüfusunun yoğun olduğu ilçelerin, önemli Amiş nüfusu olmayan ilçelere kıyasla yaklaşık yüzde 1,6 daha düşük bir COVID-19 aşılama oranına sahip olduğunu buldular. Araştırmacılar, yalnızca üç ilçede Amiş nüfusunun yüzde 20’den fazla olduğu göz önüne alındığında, bu oranın dikkate değer olduğunu söyledi.

Sonuçlar, bir ilçedeki daha yüksek Amiş yüzdelerinin ilçe düzeyinde aşılama oranını önemli ölçüde azalttığını göstermektedir. Diğer ortak değişkenlerin de kontrol edilmesinin siyasi ideoloji, kırsal/kırsal olmayan statü, hane geliri ve Evanjelik Protestan üyeliği gibi daha düşük aşılama oranlarını öngörmesinin beklendiğini göstermektedir.

Anderson, “Sonuçlar, Amiş üyeliğinin bağımsız olarak aşı tereddütünü öngördüğü yönündeki hipotezimizi destekliyor” dedi. “Bu bulgu, bazı yeni yorumcuların öne sürdüğü oranda olmasa da, Amişlerin COVID-19’a karşı yetersiz aşılandığı yönündeki hipotezimizi destekliyor.”

Araştırmacılar, Amiş topluluğunun bir parçası olan Anderson’un salgının başlangıcında Amişlerin birçok önleyici tedbiri atladığını gördüğünü ve COVID-19 aşılama oranlarının nüfusun geri kalanına göre daha düşük olacağını varsaydıklarını söyledi. Ancak araştırma, Amişlerin tamamen aşılanmamış olmadıklarını, ancak diğer nüfuslara göre daha düşük oranda aşılandıklarını gösterdi.

Araştırmacılar, Amişlerin COVID-19 aşısına karşı tutumlarının homojen olmadığını, bazı Amiş topluluklarının aşıya daha açık olduğunu, bazılarının ise daha dirençli olduğunu belirtti. Araştırmacılar, Amişlerin aşı kararlarını etkileyen faktörleri daha iyi anlamak için daha fazla araştırma yapılması gerektiğini söyledi.