Yoğun egzersiz parkinson hastalığını uzak tutmaya yardımcı olur

Sinirbilimciler, yoğun egzersizin Parkinson hastalığının seyrini yavaşlatabileceğini buldular ve biyolojik mekanizmaları açıkladılar. Bulgu, yeni ilaç dışı yaklaşımların önünü açabilir.

Science Advances dergisinde "Yoğun egzersiz, striatal sinaptik plastisiteyi eski haline getirerek deneysel Parkinson hastalığında motor ve bilişsel semptomları iyileştirir" çalışması yayınlandı . Araştırma Katolik Üniversitesi, Roma Kampüsü ve A. Gemelli IRCCS Poliklinik Vakfı tarafından birkaç araştırma enstitüsüyle işbirliği içinde yürütüldü: R

Araştırma, New York Üniversitesi Tıp Fakültesi Fresco Parkinson Enstitüsü ve Marlene ve Paolo Fresco Parkinson ve Hareket Bozuklukları Enstitüsü, Sağlık Bakanlığı ve MIUR tarafından finanse edildi (her ikisi de PRIN 2017 çağrısı ve CNR-MUR çağrıları ile ilgili, iki farklı hibeler). Egzersizin beyin plastisitesi üzerindeki olumlu etkilerinden sorumlu yeni bir mekanizma tanımladı.

İlgili yazar, Katolik Üniversitesi'nde Tam Nöroloji Profesörü ve Üniversite Polikliniği'nde UOC Nöroloji direktörü A. Gemelli IRCCS Paolo Calabresi şunları söyledi: "Hiç gözlemlenmemiş bir mekanizma keşfettik. hastalık, egzersize ara verildikten sonra bile zaman içinde devam edebilen hareket kontrolü üzerinde yararlı etkilere neden olur”.

"Gelecekte, mevcut ilaç tedavileriyle birlikte benimsenecek ilaç dışı tedavilerin geliştirilmesi için dikkate alınacak yeni terapötik hedeflerin ve fonksiyonel belirteçlerin belirlenmesi mümkün olacaktır" diye ekledi.

Arka plan

Önceki çalışmalar, yoğun fiziksel aktivitenin, beyin kaynaklı nörotrofik faktör (BDNF) olan kritik bir büyüme faktörünün artan üretimi ile ilişkili olduğunu göstermiştir.

Yazarlar, erken evre Parkinson hastalığına sahip bir hayvan modelinde dört haftalık bir koşu bandı eğitim protokolüne yanıt olarak bu fenomeni yeniden oluşturabildiler ve ilk kez bu nörotrofik faktörün fiziksel aktivitenin yararlı etkilerini nasıl belirlediğini gösterebildiler. beyin.

Çalışma

Önde gelen yazarları Dr. Roma Katolik Üniversitesi Tıp Fakültesi'nden araştırmacılar Gioia Marino ve Federica Campanelli, nöronal hayatta kalma, beyin plastisitesi, motor kontrol ve görsel-uzamsal gelişmelerdeki gelişmeleri ölçmek için farklı teknikler kullanan multidisipliner bir yaklaşım kullanarak egzersizin nöroprotektif etkisine deneysel destek sağlıyor. 

Günlük koşu bandı antrenman seanslarına yanıt olarak gözlemlenen ana etki, Parkinson hastalığında belirli beyin bölgelerindeki (substantia nigra pars compacta ve striatum - sözde nigrostriatal yolu oluşturan), motor kontrol için gerekli.

Fiziksel aktivitenin nöroprotektif etkisi, nörotransmitter dopamini serbest bırakan nöronların hayatta kalmasıyla ve bunun sonucunda striatal nöronların bir dopamine bağlı plastisite biçimini ifade etme yeteneğiyle, aksi halde hastalık tarafından bozulan yönlerle ilişkilidir.

Sonuç olarak, yoğun eğitim uygulanan hayvanlarda nigrostriatal aktiviteye bağlı olan motor kontrol ve görsel uzamsal öğrenme korunur.

Sinirbilimciler ayrıca seviyeleri egzersizle artan BDNF'nin, glutamat için NMDA reseptörü ile etkileşime girerek, striatumdaki nöronların uyaranlara etkili bir şekilde yanıt vermesini sağlayarak, etkileri egzersiz uygulamasının ötesinde devam ettiğini bulmuşlardır.

Profesör Paolo Calabresi şunları söyledi: "Araştırma ekibimiz, yoğun egzersizin erken evre hastalarda hastalık ilerlemesinin yavaşlamasını ve hastalığın ilerleme profilini izlemek için yeni belirteçler belirleyip belirleyemeyeceğini test etmek için bir klinik deneyde yer alıyor. Parkinson hastalığı karakterize edildiğinden, Araştırmalar, hastalığın erken evrelerinde kilit rol oynayan önemli nöroinflamatuar ve nöroimmün bileşenler tarafından, nöronlara ve çevrelerine fiziksel ve kimyasal destek sağlayan oldukça uzmanlaşmış hücre grupları olan glial hücrelerin tutulumunu araştırmaya devam edecektir. gözlenen yararlı etkilerin altında yatan moleküler ve hücresel mekanizmaları belirlememize olanak sağlayacaktır" diye sözlerini tamamladı.